Afgelopen dagen had ik een kleine poll geplaatst op twitter over de positie van christenen op het kieskompas. Zit je in de hoek van de christelijke partijen (rechts/conservatief) of toch ergens anders? Er hebben niet veel mensen meegedaan aan de poll (38), maar de verdeling daarvan zie je hierboven. En die is makkelijk leesbaar. Ongeveer 2/3 van de respondenten zit in de links/progressieve hoek. Maar ja, wat zegt dat?

Positie ChristenUnie

Aangezien de CU de meest linkse christelijke partij is en dus het beste in de buurt van de uitslag komt (als uitgesproken chr partij), was ik wel benieuwd wat ze zelf vonden van de positie op het kieskompas. Wellicht zouden ze zichzelf ook beter thuis voelen in de linkerbovenhoek. Ik vroeg het aan  Gert-Jan Segers (nr 4 op de CU-lijst) en Robert Heij (oud-voorzitter Perspectief).


Ze laten zich liever niet vangen in Krouwel’s weergave, maar als het dan toch moet liever meer naar het midden.

Christelijke politiek

Aan het einde komt er een goede vraag van Gert-Jan. Wil je eigenlijk dat de christelijke partijen mee blijven doen in Den Haag? Een goede vraag, waar ik zo 1 2 3 geen antwoord op wist. Al deed ik een poging. Motivatie waarom je dingen doet vind ik zeker belangrijk, maar uiteindelijk vind ik wat je daadwerkelijk doet belangrijker. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een citaat van Shane Claiborne:

De meeste christelijke gemeenschappen en kerken hebben zo’n verklaring die hun orthodoxie (juiste geloof) verwoordt, maar daar houdt het meestal op. (…) Wat er echt toe doet is hoe we leven, wat echt vorm krijgt in ons leven. Dus hebben wij ook een verklaring van orthopraxis. (juiste manier van leven)

Uiteindelijk vind ik het beleid waar een partij voor staat belangrijker dan de motivering. Trouw kopte afgelopen vrijdag: “Christelijke waarden vind je bij Groenlinks“. Een beetje flauw, aangezien CU net zo hoog scoorde, maar opvallend is het natuurlijk wel. Dit naar aanleiding van de diaconale kieshulp van Kerk in Actie. Kortom, het christelijke geluid is belangrijk, maar de daaruit voortkomende beleidspunten vind ik belangrijker.

Links leven

Iemand anders reageerde op twitter door te zeggen dat hij liever een letterlijk linkse kerk zou willen en een kleine (rechtse) overheid dan een te grote linkse overheid:

Als we onze moraal collectief uitbesteden aan de staat wordt liefdadigheid automatisch via belasting ontmenselijkt.. (Simon Frans de Vries)

En Martijn Horsman schreef ooit op zijn blog dat zijn motto is: leef links, stem rechts. Nu valt er veel voor te zeggen dat we niet teveel naar de politiek moeten kijken zonder naar ons eigen leven te kijken. Maar er zijn nou eenmaal zaken die in Den Haag worden geregeld waar je eigenlijk alleen via je stem invloed op uit kunt oefenen. En dan kan rechts stemmen ook best wel te rechts zijn.

Ik heb bij de poll niet gevraagd wat men van plan is te gaan stemmen. Het zou natuurlijk goed kunnen dat we ons zelf liever linkser (barmhartiger?) inschatten dan we uiteindelijk in het stemhokje willen uiten. Maar het kan ook zijn dat we ons thuis voelen bij een christelijke partij (vanwege mensbeeld en motivatie) en daardoor ‘noodgedwongen’ concessies doen aan het links/progressieve verhaal. Of we kiezen wel voor het links/progressieve verhaal en laten het expliciete christelijke geluid daarin achterwege.

Welke afweging maak jij?

Nee, ik ga geen diepgaand epistel schrijven over christelijke politiek. Daar is al zeer veel over geschreven en ik heb er ook simpelweg te weinig verstand van. Ik wil slechts een observatie delen over het kieskompas. Even daar gelaten dat je met 30 stellingen niet erg diepgaande conclusies kunt trekken, is het me opgevallen dat alledrie de uitgesproken christelijke partijen in het kwadrant rechts/conservatief zitten. Dat verbaast me. En ik vroeg me af of christenen ook in dat kwadrant uitkomen als ze op de 30 stellingen hebben gereageerd.

Vandaar dat ik vandaag een vrij simpele poll heb getweet met de vraag om aan te geven in welk kwadrant jouw uitslag van het kieskompas viel. Ik heb zelf de indruk –  maar oke, ik woon in het linkse Amsterdam – dat er toch best veel christenen op een ander kwadrant uitkomen dan die ene rechtsonder.

 

 

De afkortingen staan uiteraard voor de vier kwadranten, lp=links/progressief, rp=rechts/progressief, lc=links/conservatief en rc=rechts/conservatief. Op dit moment is er nog onvoldoende gereageerd om iets te kunnen zeggen over de verdeling. Dat komt later. Bij voldoende reacties. Dus reageer snel :-) Gewoon een reply op de tweet met 1 van de 4 hashtags met afkorting.

Ja, er valt nog van alles over te zeggen, maar dat bewaar ik liever tot na de uitslag. Maar plaats gerust je stemverklaring – beter gezegd je kieskompasverklaring – hieronder in een reactie.


Sinds de vorige verkiezingen in 2010 zijn er vijf(!) keer zoveel actieve twitteraars in Nederland. En nu de verkiezingscampagnes zijn losgebarsten was ik eigenlijk wel benieuwd hoe goed of slecht het staat met de webcare van politieke partijen. Ik plaatste vandaag een tweet dat ik volgens de kieskompas en stemwijzer niet meer op mijn gebruikelijke partij (met mention!) moest stemmen en waarom. Een reactie bleef uit. Nu ben ik geen belangrijke twitteraar en verwachtte ik ook niet direct een reactie, maar ik bedacht wel dat dat goed had gekund én dat als het een tweet over/aan KLM was geweest ik wél een reactie had gehad. Binnen een uur.

Met behulp van Twitonomy heb ik de officiële partij accounts eens nader bekeken en vooral gekeken naar de verhouding tussen het aantal tweets waarin men reageert op een ander ten opzichte van het totale aantal tweets van de betreffende accounts. VVD gaat op kop met 46 reacties op 100 tweets en SP sluit de rij met 0 op 100. (PVV heeft eigenlijk alleen het persoonlijke account van Geert Wilders en zoals iedereen weet zendt hij alleen.) De percentages bij de lijsttrekkers zien er wel iets beter uit, Samsom haalt bijvoorbeeld 84 procent, maar Buma en Sap blijven steken op respectievelijk 12 en 25%.

Ik heb ook gekeken naar het aantal mentions (tweets waarin andere twitteraars genoemd worden), maar dat verandert niet zo gek veel aan de verhoudingen. En daar komt bij dat de ‘mentions’ vooral worden gebruikt om eigen partijleden/leiders te noemen. Ik heb daarom die cijfers niet meegenomen in het bovenstaande plaatje.

Om de cijfers een beetje te kunnen duiden heb ik ook gekeken hoe dergelijk verhoudingen liggen bij bedrijven die actief zijn op het gebied van webcare. Bijvoorbeeld NS, ING, Telfort, KLM en PostNL hebben allemaal een percentage dat ligt tussen de 90 en 100%. Kortom, van elke 100 tweets die ze plaatsen zijn 90 tot 100 tweets reacties op mensen!

Volgens mij kunnen politieke partijen hier wel iets van leren. Juist de verkiezingstijd lijkt me een uitgelezen periode om wél te reageren op vragen/opmerkingen. Nee, dat is geen onbegonnen werk, maar ja, dat vraagt wel prioriteit en is een meer dan fulltime job. Toch zou ik de kosten van een (tijdelijk) zeer actief webcare team wel eens willen afzetten tegen de kosten (én effecten) van RTVspotjes.

 

Grotere versie van de afbeelding is hier te vinden.