Binnenkort is er een symposium over Het evangelie in de uitverkoop?, georganiseerd door Tot Heil des Volks. Een debat tussen Hans Eschbach (Evangelisch Werkverband), Jeroen Bol(George Whitefield Stichting), Wim Dekker (IZB), Jaap Ketelaar (EA) en Sake Stoppels (VU) over het marktdenken in de kerk. Oa de volgende twee stellingen komen aan bod:
- Omdat er op religieus gebied veel te kiezen valt, is het belangrijk dat de kerk zijn product aan de man brengt.
-
De evangelische beweging heeft door de groeiende aandacht voor bezoekersaantallen en entertainment een verkeerde focus.

Ter ‘voorbereiding’ op het congres kon je alvast het boekje Marktdenken in de kerk van Gary Gilley bestellen. De Nederlandse uitgave is verzorgd door de George Whitefield Stichting ism Oogst Publicaties. Het is een beetje ‘mijn’ onderwerp, dus ik heb het boekje inmiddels gekocht en gelezen. Ik kreeg er een beetje ambivalente gevoelens bij. Sommige gedeeltes waren ronduit tenenkrommend, andere stukken waren ook wel weer erg confronterend. Onder het kopje ‘entertainment’ wordt oa het volgende gezegd:

Wat plezier(fun) betreft: die term heeft in de Bijbel meestal een negatieve gevoelswaarde. (…) deze kerken hebben hun product verpakt in Bijbellezen en religieuze woorden, maar wanneer de verpakking eenmaal is verwijderd, is het heel moeilijk om nog het verschil te zien tussen wat de moderne kerk biedt en wat de wereld te bieden heeft.

maar ook

De verklaring voor de opkomst van de marktgericht kerken ligt in het feit dat ze perfect inspelen op de onverzadigde behoefte aan amusement in de hele samenleving. (Hebben we daarom ook de ‘circulation of the saints’? JOH)

Ik denk inderdaad dat er ‘gevaarlijke’ kanten zitten aan het neerzetten van een event op de zondag, omdat het wellicht de boodschap kan versluieren, maar het is wél de communicatievorm van deze tijd. Ik denk dat velen prima aanvoelen of iets echt en autentiek is of niet. Je bent gewent dat alles een bepaalde mate van entertainment bevat, mi staat het daarom dus niet de boodschap in de weg. De klassieke manier van kerkdiensten heeft ook een bepaalde manier van communicatie/entertainment. Gepoogd wordt door een bepaalde manier van spreken, zingen en bidden de heiligheid van God te communiceren. De vraag is of die boodschap overkomt en landt. Je gaat niet entertainen om te vermaken, maar je gaat entertainen omdat dat de heersende/gebruikelijke/werkende communicatievorm is. Denk dan niet direct aan vuurwerkshows, maar om te beginnen aan de manier van spreken (bijv Pechtold vs Hamer of is dat te populistisch gedacht?)
ps Ik heb nu nog niet zoveel zinnigs gezegd, maar daarom staat er ook een I achter de titel. Ik hoop rondom het symposium wat meer hierover te schrijven. Intussen kun je mn mening vast proeven onder de blogcategorie marketing. Een belangrijk punt is wat bedoel je met marktdenken? Gaat het over PR, bekendheid of gaat het over groeiende verkoop door boodschapaanpassing?