Zo werden de emergers vandaag beplakt in het ND; hippe, bloggende gemeentestichters. En ook via goedgelovig werd ik gewezen op de emergen’t'cy DIY kit met zonnebrillen, appeltjes en postmoderne dudes. Ik zal mezelf niet direct rekenen tot de emerginghoek, althans op dit moment ben ik nog weinig praktiserend in die richting, maar als ik kijk naar de typering dan herken ik mezelf ook absoluut niet. Ja, ik blog en ja ik kan dat ook vanaf mn telefoon, maar ik heb geen appeltje(beetje duur helaas), geen zonnebril, gebruik geen gel en een dude ben ik al helemaal niet. Ben je hip als je blogt?? Volgens mij niet en als ik zo wat rondkijk in de bloggende vriendenkring is hip niet het eerste woord dat me te binnen schiet.
“Is er iets mis met hip dan? Je wilt het in alle toonaarden ontkennen.”
Nee, maar het is zo’n buitenkant-typering, waardoor je niet tot de kern komt; authenticiteit. Dat is een term die ik eerder zou willen plakken op de emergers. Emergers: graag, anders, echt, totaal, etc.
____
Om het stuk iets meer recht te doen, hier nog wat meer:
(EC) … een postmoderne vorm van gemeente zijn, waarin christelijke tradities hebben plaatsgemaakt voor creatieve, experimentele vormen. Waarin oude rationele zekerheden van moderniteit en verlichting plaatsmaken voor creatief herontdekken van een verhaal, vol van mysterie en verwondering.
(…)de monastieke stroming is de moeite waard om kritisch te volgen als het gaat om het werkelijk toerusten van discipelen en het stichten van echte gemeenschappen. Maar zeker waard om belangstellend te volgen vanwege de goede aansluiting bij de Europese continentale cultuur, meer dan de Angelsaksische Emerging Church . (?? De NLversie van EC matcht prima met monastiek volgens mij, JOH)
Ik snap dat mensen het nodig vinden om de nieuwe bewegingen te typeren… Emerging als hippe, postmoderne club die vooral aansluit bij de spirituele zoeker en de monastieke traditie die meer gaat voor gemeenschappen en gerechtigheid…
In NL is die scheiding helemaal niet aan de orde. Onder Emerging Church versta ik simpelweg alle nieuwe gemeenschappen die links of rechts om in dialoog staan met de postmoderne en postchristelijke cultuur. Ik vind EC mooi omdat er een theologische basis wordt gezocht en monastiek is mooi vanwege radicale levensstijl. Ik zie monastiek als een van de mogelijkheden na een theologische zoektocht.
Ik begin ondertussen wel te balen van alle simplistische voorstellingen, maar ja… voor mij is er geen andere weg dan via radicale levensstijl, nieuwe en experimentele vormen van gemeentestichting en diepe theologische en cultureel/politieke studie. Niet te lang stil staan bij “coole blogger met een apple en een zonnebril flauwekul” maar serieus aan de slag!
neem goedgelovig serieus als een ‘feest van deconstructie’ en accepteer al die typeringen even. Ik ga er vanuit dat in het komende jaar EC in NL zelf aan het woord komt. Hou dan de beelden die er in de pers rond waaiden in het achterhoofd en vertel gewoon het verhaal van het Koninkrijk en je eigen verhaal.
Ik schat dat Diederick EC opmerkelijk en veelbelovend vindt maar nog worstelt met het ‘ niet kunnen vastpakken’ ervan. En als je directeur bent van een gemeentestichters organisatie is dat heel erg lastig. Overigens hoor ik weinig van ECMmers in dezen! of zitten die niet zo veel in NL?