We praten al heel lang gezellig onder elkaar over hoe het anders moet, maar laten we het ook zien? Onze bezoekers weten niet of nauwelijks dat we best met de tijd meegaan. We hebben vanalles in huis, maken het op alle mogelijke manieren aantrekkelijk voor jongeren. Relaxte stoelen, goede muziek. Maar ze willen maar niet komen. Als we nu niks doen, bestaan we over 10 jaar niet meer. De grafieken spreken boekdelen.

Typisch kerkelijke taal, zou je denken. Maar niets is minder waar, dit gaat over de bibliotheek en was ‘het gesprek van de dag’ op een groot symposium over Marketing, Nieuwe Media en Mediawijsheid. Georganiseerd voor professionals binnen bibliotheken, mediatheken en onderwijs. Ook ik was daar. Ik hoopte op dergelijke taal en het was boeiend.

Joep de Hart (SCP) schreef oa in het onderzoek God in Nederland dat de ontkerkelijking helemaal geen kerkelijke of theologische oorzaak heeft, maar vooral een maatschappelijke. Hij noemde als voorbeeld dat ook de vakbonden en politieke partijen kampen met het probleem van binding van leden. Nu is dit inmiddels wel weer een bekend gegeven, maar ik kom er steeds meer achter hoe groot de rol is van de maatschappij op de kerk. Bijvoorbeeld het belang van internet en zeker de 2.0 versie moeten we niet onderschatten. Er ontstaan vele online gemeenschappen en alle informatie lijk je zelf te kunnen zoeken en vinden. Alle informatie van jou interesse komt automatisch binnen in je rssreader en mocht je iets belangrijks missen dan wijst een twitteraar je er wel op. Wie heb je nog nodig? Toch niet de suffe bibliothecaris…?! Of de dominee op de preekstoel? Dat kan ik zelf toch ook wel bij elkaar googelen…

formatEen belangrijke verschuiving vandaag de dag is volgens Helene Blowers de formatwijziging. Boeken blijven, maar lang niet allemaal met een kaft. Bibliotheken blijven, maar niet als opslag van kennis in kasten. Mensen blijven de behoefte houden om hun verhalen mee te geven aan de volgende generatie, maar dat komt steeds minder op papier. Het worden lifestreams van gekwetter, gekrabbel, gepook en getik.

Helene Blowers noemt de bibliotheek van de toekomst daarom een lifebrary, a centre of life. De plek waar je (spelenderwijs) kennis op doet over het leven, waar een community ontstaat die elkaar verder helpt.  Daarbij is een gids wel heel handig, want vind maar eens de goede hit uit vele duizenden resultaten. De bibliotheek is geen delivery-place van kennis, maar een creation-place. In lijn daarmee noemde Father Roderick het bieb-/kerkgebouw een middel, het gaat om mensen bereiken en iets doorgeven. Je leert door ontmoeting, elkaar helpen zoeken. Daarvoor moet je wel (weer) op zoek naar de gemeenschappelijke taal, dus ga naar buiten, ontdek wat er speelt, waar je moet zijn en hoe er wordt gepraat/geleefd/gewerkt etc. Volgens Roderick moet de bibliotheek terug naar haar missie door de bekende vraag opnieuw te stellen; Voor wie zijn wij op aarde en waartoe zijn wij op aarde?

En kerken? Wordt het een plek voor lifestreams of blijft het de plek van het preekboek? Die lifebrary lijkt me wel wat, kan het (emerging) kerk heten?

______________________________

Een overzicht van alle blogs over dit congres vind je hier.