Religie is vaak best ongrijpbaar en breed en daardoor is het op allerlei manieren wel ergens mee te vergelijken. Het is dan ook zeker niet nieuw dat merken worden vergeleken met religie. Als mensen op een bepaalde manier idolaat zijn van iets en het hun leven doortrekt, ja, dan kun je er religieuze aspecten in ontdekken.

Toch was het wel een interessant artikeltje dat vandaag in Dagblad De Pers stond. ‘Apple, voor als er geen God is‘ en ‘ongelovige zoekt houvast bij een merk’. Het artikeltje was geschreven naar aanleiding van een recent onderzoek naar Brands are the new religion? (Overigens was het onderzoek uit 2007, maar komt het binnenkort in Marketing Science en daardoor weer nieuws.) In het onderzoek werd de hypothese gesteld dat merken en religies als substituten voor elkaar fungeren. Deze hypothese werd inderdaad bekrachtigd en gespecificeerd, daar het alleen gold voor merken die het mogelijk maakten to express themselves.  (zoals kleren, fashionable producten etc) Want dat was de kern van de overeenkomst; mensen (kunnen) zowel aan religie als aan een merk hun eigenwaarde ontlenen. Interessant niet?

En eigenwaarde, tja,waar haal ik dat eigenlijk uit? In elk geval niet alleen uit mijn geloof. Maar voor hoeveel wel/niet?

Kortom, eigenwaarde uit 1 ding (religie/merk/?) halen. Gebeurd en kan dat eigenlijk wel?