Heb jij God wel eens gedankt voor de nieuwste Airbus? Of Hem geprezen om de ontwikkeling van de 3.0 tdi-motor van Audi? Of heb je Hem misschien gedankt voor de uitvinding van Twitter? Ik niet.

Wel voor bepaalde medicijnen, maar dat koppelen we dan snel aan Gods hedendaagse wegen naar genezing.

Toch moest ik daaraan denken toen ik de opiniebijdrage van Arnoud Rop in het ND van 13 juni las (‘Vliegtuigen horen ook bij de schepping’). Hij reageerde op het artikel van Embert Messelink (ND 9 juni) waarin deze volgens Rop een eenzijdig beeld van de schepping had neergezet. Schepping is meer dan natuur alleen, vindt Rop.

Ik ben het eens met Arnoud dat natuur alleen een te smalle benadering is van Gods schepping (overigens denk ik dat Embert Messelink het ook niet zo smal ziet). Niet in de laatste plaats omdat ik geloof dat God ook nu zich met zijn schepping bemoeit en daar ons denken en handelen voor gebruikt. De schepping was niet een eenmalige actie van God om alles te scheppen en daarna de natuur haar gang te laten gaan. En God heeft de mens absoluut gezegend met een goed brein dat tot veel in staat blijkt. Maar toch is dat, zoals Arnoud ook al zegt, indirecte schepping. Een afgeleide vorm van schepping. En daarmee mijns inziens ook een andere categorie schepping. En om iets met ons verstand te destilleren uit de natuur is daarmee nog niet direct een groene bezigheid.

Waarom verwonderen we ons niet om het roodborstje of de waterjuffer? Maar weten we tegelijk niet hoe snel we het nieuwste mobieltje van een vriend moeten ‘checken’? En als dat dan ook schepping is waarom prijzen we God dan niet voor de uitvinding van Whatsapp?

Heeft dat wellicht te maken met de focus op onszelf? Dat we verder willen komen als mens? Meer vrijheden, meer mogelijkheden, vooruitgang? En dan zijn remmingen daarop, door bijvoorbeeld beschermde diersoorten op bouwplaatsen maar irritant en zien we weinig nut in het weten van het verschil tussen een roodborstje en een goudvinkje. Waarom willen we liever de indirecte schepping ook zien als schepping?

En wees gerust, ik praat nu (ook vooral) tegen mezelf. Mijn mobiel is vrijwel nooit ouder dan twee jaar en ontwikkelingen volg ik op de voet. En toch moeten deze vragen gesteld worden. En moeten we ons wellicht bezighouden met andere groene bezigheden dan imposante vliegmachines. Er is namelijk wel iets eenmaligs aan de schepping waar we niet omheen kunnen. De natuurlijke grondstoffen. En die raken op. En door ons gebruik van de vele handige technieken raken ze steeds sneller op. De directe schepping raakt op. Soorten sterven uit.

We moeten God zeker vaker danken voor al die mooie indirecte schepping (in plaats van de mensheid op de borst te kloppen), maar tegelijk moeten we God vaker zoeken in zijn eerste boek, de natuur. En er alles aan doen om daar niet te veel bladzijden uit te verliezen. En al helemaal niet ongemerkt of onverschillig verliezen.

 

Dit stukje verscheen als opiniebijdrage in het Nederlands Dagblad van zaterdag 16 juni 2012.