Ik heb eerder al een keer geschreven over de commotie rondom Stefan Paas en zou inmiddels vele updates verder kunnen zijn, maar ik heb het toch maar met rust gelaten. Inmiddels wordt de kwestie via het ND in een wat breder verband getrokken. Ontwijkt de orthodoxie de moeilijke vragen van de bijbelwetenschap over ontstaan, betrouwbaarheid, context et cetera van de bijbel? Een goede zet. Confronterend en verhelderend.

Een paar citaten:

Bij vele theologen heerst de angst om de onweersprekelijke resultaten van de moderne Bijbelwetenschappen aan de gemeente mee te delen en zo het predicaat ‘Bijbelgetrouw’ te verliezen.

Hun theologen specialiseren zich echter liever in de dogmatiek of de kerkgeschiedenis dan in Bijbelwetenschappen, waar ze te maken krijgen met het historisch-kritisch Bijbelonderzoek. En dat onderzoek stelt moeilijke vragen aan de traditionele Bijbeluitleg.

Hoe ‘Schriftkritisch’ kun je wezen wanneer je zo prudent en professioneel als hij(Stefan Paas) aan de eigentijdse Bijbelwetenschap bijdraagt, en tegelijk veel meer dan menig universitair theoloog met hart en ziel in de kerken actief bent?

Wie hoog inzet op de ‘historische betrouwbaarheid’ (in de zin dat Bijbelse geschiedenis en de gegevens uit historisch onderzoek zouden moeten samenvallen), lijkt het eigenlijk jammer te vinden dat God een zo lange tocht met Israël en de kerk door de geschiedenis is gegaan. Dat maakt maar onzeker.

Ja, het is lastig om er achter te komen dat er (in de moderne zin des woords) fouten in de bijbel staan of dat er misschien onterecht woorden aan Jezus zijn toegeschreven, maar dat hoeft de betrouwbaarheid van de bijbel toch niet in de weg te staan? Ik geloof in de betrouwbaarheid van de bijbel, juist omdat het zn weg met mensen is gegaan. Daarom is het ook een bruikbaar boek, toevertrouwd aan mensen. Het geeft zicht op de levende God van toen, die nu ook nog is en straks zal zijn.

Destijds met het gedoe rondom Harinck schreef ik over ademruimte om (wetenschappelijk) te denken. Talstra geeft een mooiere formulering:

… iemand die deze marathon loopt, zoals Stefan Paas, moet je zo nu en dan wat water geven voor onderweg, maar je moet hem niet te veel voor de voeten lopen.

Lees hier het stuk ‘van’ Janse en van den Brink en hier het ingezonden van Eep Talstra. Beide in het ND.