Archives for category: antropologie

Ik ben weer achter een aantal triviale zaken gekomen, maar waarvan het toch goed is dat je het zelf ontdekt. Heerlijk postmodern.
Tijdens het schrijven van een paper over emerging church(EC) zocht ik naar een bepaald beeld om mijn verhaal op te bouwen. Ik was begonnen met een golfsurfer, die op de toppen van de golf moet blijven om mee te kunnen met het water. Daarvoor heb je een goede voeling nodig met de zee, je board en je evenwicht. De EC lijkt daar wel wat op, je probeert een goede voeling met de cultuur te hebben, daar in mee te gaan. Je moet zeker zijn van je board, de basis waar je op bouwt en je evenwicht, blijf je zelf staande, is je identiteit (Gods kind) sterk genoeg? En ja, ook goede golfsurfers gaan wel eens onderuit, maar je moet en kunt door, er komen nieuwe golven. Leuk beeld.
Toch ben ik geswitcht naar het plaatje hiernaast. Een iets bijbelser beeld ook. :) Zaad, goede aarde, vruchtdragen, etc. Maar het past ook iets meer bij de paper. Je poogt namelijk om een bepaald onderwerp ergens uit te lichten, dat van alle kanten te belichten en het daarna weer terug te zetten en te plaatsen in de context. Zoals hier, een klein nieuw plantje komt op, de EC, je bekijkt het aan alle kanten, alles lijkt nieuw. Toch herken je de structuur. Het zaadje, de bron, geeft een bepaalde voorgeschreven structuur mee. Al snel zie je meer vaste waarden, de benodigde voeding, grond, water. Ondanks of dankzij al die herkenning heeft het aantrekkingskracht. Je wordt nieuwsgierig, hoe zal het zich ontwikkelen, waar komen de blaadjes, hoe ziet de bloem eruit? Duik je erin, dan groei je mee.
Wat er triviaal aan is?
Nieuw is aantrekkelijk, maar je hebt elkaar nodig, nieuwe kerken, oude kerken. Daarom is kerken bekijken volgens een levenscyclus zo gek nog niet. Wil je levensvatbaar zijn, dan zul je moeten zorgen voor nieuwe vruchten, nieuwe zaden. Ook de EC groeit uit naar volwassen kerken, eeuwig jong bestaat niet, maar dat er continue nieuwe dingen moeten onstaan hoort toch bij de wetmatigheid van deze wereld…? De oude planten blijven belangrijk, maar soms sterven ze af en soms zijn ze onverwoestbaar. Ook dat is aantrekkelijk. Nieuw en authentiek.

Rondom de Reformatie zijn er wat foutjes gebakken; iets met badwater en kind… In het kort gezegd komt het hier op neer. Hoe beerf je het eeuwige leven? De Katholieke Kerk had daar allerlei dingen voor bedacht, zoals aflaat, kaarsjes aansteken, iconen vereren etc. Luther las gelukkig de bijbel en las: enkel door geloof in Jezus Christus en die gekruisigd, krijg je deel aan het eeuwige leven. Dus wat nodig is, is geloof. Hoe krijg je dat? Juist, door te luisteren naar Gods Woord. Weg dus met alle overbodige materiele dingen, kortom; beeldenstorm.

Vandaag heb ik een college gevolgd van Johan Roeland. Hij is bezig met een promotieonderzoek naar evangelicale jongeren in Nederland. Het college wat ik van hem kreeg richtte zich op de popular culture van de neo-evangelical youngsters.
Hij vertelde dat de reden van de evangelicalisering binnen de protestantse kerken ligt in het gebrek aan sense, de ‘practice of mediation’ is beperkt tot het horen alleen. Zeker de hedendaagse mens is veel meer op ervaring gefocust. Liefhebben met heel je hart, ziel en verstand heeft meer zintuigen nodig. En daar hebben we het kind; door het geloof te dematerialiseren is het ook ontdaan van het zintuigelijke als zien, ruiken en voelen. Het is gedesensitiseerd. De evangelicalisering ‘speelt’ daar op in, alleen al door de vibraties van de basgitaar bij de worship. Maar ook door het gebruik van je lichaam, door te dansen op muziek of door ministry(-gebed). Kerk van de 21e eeuw, re-materialiseren?

Een interessant open draadje; sacralization of the efficacy of ‘secular’ media. Oftewel de (lichamelijke) reactie op seculiere, en nu dus worship muziek wordt gezien als ervaring van God. De kippevel en het goede gevoel worden toegeschreven aan de aanwezigheid van God en niet aan het effect wat dergelijke muziek nou eenmaal teweegbrengt. Oftewel; dit gevoel wordt gesacraliseerd. En ik dacht altijd… en hoe zit het dan met…werkt God niet via…en goede teksten op Andr� Hazes muziek… en..

‘religion is a system of symbols which acts to establish powerful, pervasive, and long-lasting moods and motivations in men by formulating conceptions of a general order of existence and clothing these conceptions with such a aura of factuality that the moods and motivations seems uniquely realistic’ Clifford Geertz

In mijn tentamen van het vak Antropology of religion, kreeg ik de vraag om te reageren op deze definitie. Dat ging ongeveer als volgt:

Clifford Geertz definieert religie als een set symbolen die een beschrijving en verklaring geven voor de wereld om ons heen. En wel zo dat deze concepties zeer feitelijk overkomen waardoor de moods en motivaties die religieuze mensen hebben heel realistisch lijken. Alle mensen gebruiken symbolen om de werkelijkheid te vatten, daarom moet je voordat je tot deze definitie komt, eerst alle culturele symbolen scheiden van de religieuze. Zodat je een schoon systeem van symbolen hebt, puur en alleen met betrekking tot religie.

(…)

Er zitten hele sterke kanten aan de definitie van Geertz. Met name dat het een systeem is, een totaal plaatje dus, wat elkaar versterkt, wat een bepaald vocabulaire heeft, je hoort erbij of je hoort er niet bij. Dit zorgt zeker intern voor geloof in het eigen systeem van symbolen en verklaringen van de werkelijkheid. Hierdoor heeft het een aura over zich van feitelijkheid, het is waar, ‘we zijn niet gek met z?n allen’ en daardoor zijn de moods en motivaties ook echt.
Daar hebben we gelijk een kritiekpunt te pakken, want ik zie niet in waarom we zouden twijfelen aan de moods en motivaties van religieuze mensen. Deze komen namelijk voort uit de beschrijving van de werkelijkheid die een aura van feitelijkheid over zich heeft, waar ze dus echt in geloven. Dus de motivaties lijken niet echt, nee, ze zijn echt. Wel kunnen en moeten we twijfelen aan de waarheid van de concepties en de feitelijkheid, maar dat is een ander verhaal.

Daarnaast kun je met Asad de vraag stellen of er uberhaupt wel een universele definitie te stellen valt. Is het niet typisch westers om religie universeel te maken? Maar nog veel belangrijker, Geertz probeert met het systeem van symbolen eerst alle ‘culturele’ en ‘temporaine’ symbolen er uit te filteren, zodat je een proper/schoon set symbolen overhoudt die puur betrekking heeft op religie. En dat kan bijna niet, zoveel dingen zijn cultureel bepaald, neem bijvoorbeeld de bijbel, het eerste gedrukte boek in de wereld. Dat geeft dus direct een bepaalde culturele waarde weer, maar waar hoort dat bij, bij religie of bij cultuur?

Zomaar een vraag waar je mee bezig kunt zijn.

Oh en dat mooie plaatje heb ik gebruikt in een vraag over mythes en mythevorming.