Archives for category: boeken

Op de achterflap wordt het boek ‘Terug naar Platland’ omschreven als een roman met een serie verrassende gesprekken tussen een docent en enkele studenten. Spannend en eerlijk.

De werkelijkheid is anders. Warm gemaakt door de intro, gingen mijn gedachten terug naar de Wereld van Sofie. Een spannend en eerlijk boek over filosofie, een roman met echte gesprekken. In ‘Terug naar Platland’ begint elk hoofdstuk wel met een kort informeel deel, maar al heel snel verwordt het tot een soort socratische catechismus met vragen en antwoorden. Het antwoord begint dan wel met “Je hebt gelijk…” maar zonder dat je weet wie van de studenten die vraag had gesteld. Tegelijk zijn de vragen dermate perfect en hoogstaand geformuleerd dat ik me daar geen werkelijk gesprek bij kan voorstellen.

Toch is het verhaal ‘Platland’ inspirerend en zit het goed in elkaar. Via quarks, antiquarks, supersnaren en nog meer ingewikkelde theorieën laat Middleton zien dat de werkelijkheid iets gecompliceerder in elkaar steekt dan wij gewoon zijn aan te nemen. Omdat veel van deze zaken ons beperkte verstand te boven gaan komt hij met de metafoor van Platland. Hoe kun je een tweedimensionale wereld overtuigen dat er nog een derde dimensie is? Hoe kan God (Bol/3D) zich openbaren aan de aarde(Plat/2D)? Het transcendente wordt niet immanent (wordt niet 2D), maar condescendent, buigt zich neer naar de aarde.

Middleton, natuurkundige, psycholoog en filosoof probeert aan te tonen dat we in een multidimensionale wereld leven. Een wereld waarin het dus niet vreemd is om je voor te stellen dat er een God is. Dat past mooi in de lijn van het antropische principe binnen de evolutie. De wereld is ontstaan voor leven. Een indrukwekkende reeks van toevalligheden laat zien dat er wel (menselijk) leven moest komen. Het boek geeft een blik op het ontstaan van de aarde die ons mi bepaald bij de genialiteit van de schepper. Het boek geeft via de evolutieleer een rijker beeld, iets waar je makkelijk overheen leest als je genesis leest. “Ja,  gewoon uit niets in 7 dagen, God kan dat. Punt. “

Omdat Hij er er vervolgens zoveel moeite in heeft gestopt om leven op aarde mogelijk te maken, moet Hij eigenlijk ook wel geïnteresseerd zijn in ons mensen. Hoe wij dan naar Gods beeld ontstaan/geschapen zijn? De Adam en Eva van de evolutietheorie (de eerste mensen) leefden zo’n 100.000 jaar geleden in Afrika en de Adam uit Genesis was volgens Middleton een neolitische boer (10.000 jaar geleden) die de spirituele dimensie kreeg van God. En juist die spirituele dimensie maakt ons tot beeld van God. De neolitische boer van Platland, de homo sapiens, had zich voldoende ontwikkeld om te kunnen communiceren met de Bol. Ik vind het een zeer interessante gedachte, al heb ik nog geen idee of ik ook geloof dat het zo verlopen is. Voor mij is het de eerste keer dat ik een dergelijke theorie lees omtrent geschapen naar het beeld van God, dus het moet allemaal nog even bezinken.

Het boek is wat mij betreft een aanrader, een goede aanzet tot een theorie van het alles. Toch had ik graag gezien dat het anders was geschreven. Of je maakt er echt een gesprek van a la Sofie, of je laat de gespreksdimensie vallen en maakt er een populairwetenschappelijk verhaal van. Nu is het toch wat gekunsteld.

Terug naar Platland – Zoeken naar de antwoorden op grote vragen. Ook verkrijgbaar als e-book.

Eric Middleton, ingeleid door Arjan Markus.
ISBN 978 90 239 2392 3
Uitgeverij Boekencentrum, Zoetermeer 2009

Er zijn meerdere recensies over het boek geschreven, oa Paul Abspoel, Mark de Boer en Tim Vreugdenhil in het ND. (pdf)

We praten al heel lang gezellig onder elkaar over hoe het anders moet, maar laten we het ook zien? Onze bezoekers weten niet of nauwelijks dat we best met de tijd meegaan. We hebben vanalles in huis, maken het op alle mogelijke manieren aantrekkelijk voor jongeren. Relaxte stoelen, goede muziek. Maar ze willen maar niet komen. Als we nu niks doen, bestaan we over 10 jaar niet meer. De grafieken spreken boekdelen.

Typisch kerkelijke taal, zou je denken. Maar niets is minder waar, dit gaat over de bibliotheek en was ‘het gesprek van de dag’ op een groot symposium over Marketing, Nieuwe Media en Mediawijsheid. Georganiseerd voor professionals binnen bibliotheken, mediatheken en onderwijs. Ook ik was daar. Ik hoopte op dergelijke taal en het was boeiend.

Joep de Hart (SCP) schreef oa in het onderzoek God in Nederland dat de ontkerkelijking helemaal geen kerkelijke of theologische oorzaak heeft, maar vooral een maatschappelijke. Hij noemde als voorbeeld dat ook de vakbonden en politieke partijen kampen met het probleem van binding van leden. Nu is dit inmiddels wel weer een bekend gegeven, maar ik kom er steeds meer achter hoe groot de rol is van de maatschappij op de kerk. Bijvoorbeeld het belang van internet en zeker de 2.0 versie moeten we niet onderschatten. Er ontstaan vele online gemeenschappen en alle informatie lijk je zelf te kunnen zoeken en vinden. Alle informatie van jou interesse komt automatisch binnen in je rssreader en mocht je iets belangrijks missen dan wijst een twitteraar je er wel op. Wie heb je nog nodig? Toch niet de suffe bibliothecaris…?! Of de dominee op de preekstoel? Dat kan ik zelf toch ook wel bij elkaar googelen…

formatEen belangrijke verschuiving vandaag de dag is volgens Helene Blowers de formatwijziging. Boeken blijven, maar lang niet allemaal met een kaft. Bibliotheken blijven, maar niet als opslag van kennis in kasten. Mensen blijven de behoefte houden om hun verhalen mee te geven aan de volgende generatie, maar dat komt steeds minder op papier. Het worden lifestreams van gekwetter, gekrabbel, gepook en getik.

Helene Blowers noemt de bibliotheek van de toekomst daarom een lifebrary, a centre of life. De plek waar je (spelenderwijs) kennis op doet over het leven, waar een community ontstaat die elkaar verder helpt.  Daarbij is een gids wel heel handig, want vind maar eens de goede hit uit vele duizenden resultaten. De bibliotheek is geen delivery-place van kennis, maar een creation-place. In lijn daarmee noemde Father Roderick het bieb-/kerkgebouw een middel, het gaat om mensen bereiken en iets doorgeven. Je leert door ontmoeting, elkaar helpen zoeken. Daarvoor moet je wel (weer) op zoek naar de gemeenschappelijke taal, dus ga naar buiten, ontdek wat er speelt, waar je moet zijn en hoe er wordt gepraat/geleefd/gewerkt etc. Volgens Roderick moet de bibliotheek terug naar haar missie door de bekende vraag opnieuw te stellen; Voor wie zijn wij op aarde en waartoe zijn wij op aarde?

En kerken? Wordt het een plek voor lifestreams of blijft het de plek van het preekboek? Die lifebrary lijkt me wel wat, kan het (emerging) kerk heten?

______________________________

Een overzicht van alle blogs over dit congres vind je hier.

Gevonden wordenIedereen is het er wel over eens dat het internet en zeker web 2.0 zorgen voor grote veranderingen in de samenleving. Maar wat betekent dat voor de groep(svorming) en de lokaal gerichte gemeenschappen zoals bijvoorbeeld de kerk? Ik wil daar over nadenken aan de hand van het boek ‘Iedereen‘ van Clay Shirky; Hoe digitale netwerken onze contacten, samenwerking en organisaties veranderen. Vandaag deel 2.

 (2) Terwijl de meeste organisaties groeien doordat iemand een vriend of buurman meeneemt, groeide VOTF (Voice of the Faithful; actiegroep rondom schandaal katholieke kerk, JOH) vooral door mensen die op internet naar informatie hadden gezocht. (p.115)

Je kunt je bijna niet meer voorstellen hoe je een (actie)groep of netwerkgroep zou moeten beginnen zonder internet. Je moest folders maken, mensen bellen, briefjes bij de ah hangen, etc. Vervolgens moesten mensen een folder aanvragen, wachten voor ontvangst en daarna als de eerste impuls al lang weer voorbij was de antwoordkaart invullen en op de bus doen. Wat een werk! Het internet maakt alles zoveel sneller en directer. Je zoekt bepaalde info, leest over een bijpassende club en een paar klikken verder ben je al lid en hoor je de plingel van de eerste nieuwsbrief in je mailbox.

Twee dingen hierbij, allereerst laat het zien hoe belangrijk het is om goed online actief te zijn als organisatie/kerk. Op het moment dat mensen iets willen weten over een bepaald thema, dan zoekt men allereerst online en dan ook nog vaak via google. Kennen kerken en christelijke organisaties de online mogelijkheden wel voldoende, hebben ze weet van SEO, adwords of? Daarnaast is het zo dat de plaatselijke groepen ook een opleving krijgen van de evt. landelijke buzz. Zodra mensen zien dat er bij hen in de buurt ook mensen wonen met dezelfde interesse, zoeken ze daar contact mee. Het wil dus niet zeggen dat het ‘slechts’ online en passieve leden oplevert. Men wil best gemobiliseerd worden, maar dan alleen/vooral voor dat bepaalde thema.

(BTW; Zet dit citaat eigenlijk ook ‘relatie-evangelisatie’ aan de kant? Mensen komen vooral binnen op interesse, niet via een vriend?)

 (3)Nu we absurd eenvoudig groepen kunnen vormen, is die beperking (van dicht bij elkaar wonen, JOH)opgeheven en worden de instituties die lokaliteit als basisprincipe hadden met een serieus probleem geconfronteerd. (p.117)

De keerzijde van online activiteiten is het globale (niet-lokale) karakter van internet. Allemaal lokale individuen verbonden met gemeenschappen elders zorgt wel voor lege kerkbanken. Hoe kunnen de kerken hier het beste mee om gaan? Misschien is de kerkbank simpelweg niet meer dé plek om elkaar te ontmoeten. En kunnen we elkaar vinden, voeden en bemoedigen via het web om vervolgens de ‘christelijke activiteiten’ om te zetten naar activiteiten in en met de buurt. Beetje a la emerging netwerk, via web elkaar enthousiasmeren, maar wel IRL in je buurt actief zijn. Moet ik toch weer denken aan de (oude?) term glocaal: globaal geinspireerd en lokaal georienteerd.

_________________________
- Deel III zal gaan over de de versterkende werking van het internet op je sociale leven.
- Donderdag 23 april hoop ik het symposium Marketing, Nieuwe Media & Mediawijsheid  van Ugame Ulearn te bezoeken, waarschijnlijk ook wel te volgen via #ugul09. Daar hoop ik meer inspiratie op te doen over deze thematiek.