Archives for category: emerging

Zo werden de emergers vandaag beplakt in het ND; hippe, bloggende gemeentestichters. En ook via goedgelovig werd ik gewezen op de emergen’t'cy DIY kit met zonnebrillen, appeltjes en postmoderne dudes. Ik zal mezelf niet direct rekenen tot de emerginghoek, althans op dit moment ben ik nog weinig praktiserend in die richting, maar als ik kijk naar de typering dan herken ik mezelf ook absoluut niet. Ja, ik blog en ja ik kan dat ook vanaf mn telefoon, maar ik heb geen appeltje(beetje duur helaas), geen zonnebril, gebruik geen gel en een dude ben ik al helemaal niet. Ben je hip als je blogt?? Volgens mij niet en als ik zo wat rondkijk in de bloggende vriendenkring is hip niet het eerste woord dat me te binnen schiet.

“Is er iets mis met hip dan? Je wilt het in alle toonaarden ontkennen.”
Nee, maar het is zo’n buitenkant-typering, waardoor je niet tot de kern komt; authenticiteit. Dat is een term die ik eerder zou willen plakken op de emergers. Emergers: graag, anders, echt, totaal, etc.

____
Om het stuk iets meer recht te doen, hier nog wat meer:

(EC) … een postmoderne vorm van gemeente zijn, waarin christelijke tradities hebben plaatsgemaakt voor creatieve, experimentele vormen. Waarin oude rationele zekerheden van moderniteit en verlichting plaatsmaken voor creatief herontdekken van een verhaal, vol van mysterie en verwondering.

(…)de monastieke stroming is de moeite waard om kritisch te volgen als het gaat om het werkelijk toerusten van discipelen en het stichten van echte gemeenschappen. Maar zeker waard om belangstellend te volgen vanwege de goede aansluiting bij de Europese continentale cultuur, meer dan de Angelsaksische Emerging Church . (?? De NLversie van EC matcht prima met monastiek volgens mij, JOH)

Soms kan google je best op interessante ideeen brengen. Ik was aan het googelen op netwerkkerk om te kijken of er nog nieuwe en zinnige dingen over geschreven waren sinds mijn vorige stukje. Bovenaan stond echter een heel ander bericht…  Pornopriester legt netwerk kerk plat. Ik las er eerst overheen, omdat ik niet opzoek was naar dergelijke berichtgeving. Toch nam ik het mee in mn hoofd, omdat afgezien van het stukje van relirel er geen nieuwe dingen over waren geschreven.

Hoe zit dat eigenlijk met die netwerkkerk? Wanneer ligt de netwerkkerk plat? Aan de hand van dit fysieke voorbeeld wil ik een paar zwakke plekken van de netwerkkerk beschrijven.

Overbelasting en vervuiling

In dit voorbeeld is duidelijk dat het netwerk plat ging doordat het overbelast werd en vooral vervuild. Er blijft allerlei slibberige troep hangen waardoor de boel vertraagt en vastloopt. Dat lijkt mij ook een van de gevaren van de netwerkkerk. Hoe voorkom je dat het netwerk overbelast raakt? Stel nu dat er een aantal onderdelen in het netwerk heel populair zijn en daardoor heel veel mensen trekt, waardoor het niet meer tot zn recht komt. Of omdat het netwerk open source is, iedereen met aanvullingen of wijzigingen komt die vooral voor discussies zorgen waardoor het verlammend werkt. Waar trek je de grens met betrekking tot ‘organisaties’ die mee mogen draaien in het netwerk met het oog op vervuiling? Hoe schep je de juiste kaders om het netwerk soepel en draaiende te houden? Een deel van de oplossing ligt denk ik in het feit dat ieder ‘project’ of ‘organisatie’ zelfstandig is. Er is geen overkoepelende organisatie, maar een overkoepelende informatievoorziening. Het gaat erom dat men elkaars waarde weet.

Wie is verantwoordelijk?

Toch kan het zijn dat de boel niet echt lekker loopt, vaak lopen projecten stuk omdat er een gezamelijke verantwoordelijkheid is. (Niet dat Stroom stuk liep, maar een nieuwe gemeentestichter die lijnen uitzet is wel erg prettig) En als dan het netwerk plat gaat of zeer inactief is, wie is er dan verantwoordelijk? In het voorbeeld was de gebruiker -de pornopriester- verantwoordelijk, hij zorgde voor overbelasting en vervuiling. Maar het waren ook maar een paar computers…
Kan de gebruiker van de netwerkkerk de boel vast laten lopen? Of loopt het spaak bij de faciliteerder, zeg maar de informatievoorziening? Of laten de aanbieders het afweten en werken ze met een dermate grote klantenbinding dat er van een netwerk weinig meer over is? Dit lijkt mij wel een lastig punt, Boele heeft eens iets geschreven over een paulusfiguur die dan de spil van het netwerk is. Ik denk wel dat er inderdaad een aanjager en onderhouder nodig is, maar daarmee ligt veel verantwoordelijkheid en afhankelijkheid bij 1 persoon. Ik ben er niet echt over uit, mijn gedachten schieten allerlei kanten op. Misschien is het erkennen van elkaar als deel van het netwerk voldoende en is het de gebruiker zelf die zijn eigen programma samenstelt. Of toch in elk geval een periodieke borrel, zodat je elkaar weer treft en weer kunt focussen. Lastig.
Zomaar wat haken en ogen van de netwerkkerk. Niet om te ontmoedigen, maar om in elk geval mijn eigen gedachten hierover te ordenen. Leuk idee, netwerkkerk, maar hoe zie je het voor je?

Wat hebben deze drie bomen gemeen, behalve dat ze allemaal met een B beginnen? Je kunt deze bomen planten op planteenkerk.nl Ronald van der Molen van oa gemeentestichting.nl heeft een soort handboek geschreven voor het stichten van nieuwe gemeentes. Alle stadia komen voorbij: voorbereiden, zaaien, kiemen, groeien, vrucht dragen en vermenigvuldigen.

Werkers in het veld lopen er vaak tegenaan dat mensen in Nederland vandaag de dag best zijn geïnteresseerd in spiritualiteit en zingeving, maar dat het niet in hen opkomt om dat in een kerk te zoeken. [1. Ronald van der Molen in het Friesch Dagblad ]

In mijn scriptieonderzoek heb ik dat ook inderdaad kunnen zien. Ik had niet alleen mensen gevraagd naar associaties rondom het begrip kerk, maar ook een groep naar associaties bij het begrip spiritualiteit. Er was werkelijk geen enkele associatie richting een ‘kerkelijk geloof’. Alle associaties waren individueel, het hogere zelf, harmonie, energie etc. Mensen denken echt niet aan een kerk als ze aan spiritualiteit denken.

Je kunt dan twee dingen doen. Of je gaat je huidige bedrijfsvoering als kerk helemaal aanpassen (van binnenuit bezinnen op hoe je mensen kunt bereiken), óf je kiest voor een compleet nieuwe bedrijfsvoering. Ik heb in de praktijk gemerkt dat wanneer je voor die nieuwe bedrijfsvoering – gemeentestichting – kiest, je eigenlijk aan béide werkt. Dat heeft ermee te maken dat wanneer nieuwe gemeenten het goed doen en zich echt richten op mensen die buiten de kerk staan, ze niet zo zeer worden bepaald door vormen en tradities. Ze zijn bereid om nieuwe ideeën en aanpakken te gebruiken. Daar kunnen bestaande gemeenten van leren. [2. vervolg citaat Ronald]

Interessant boek. Er is inderdaad nog niet heel veel geschreven voor het Nederlandse taalgebied. Al is er in Levend lichaam al wel enige aandacht aan besteed. En binnenkort komt er nog een nieuw boek over gemeentestichting: Als een kerk opnieuw begint Oa geschreven door Stefan Paas, Henk de Roest en Sake Stoppels. De uitgever beweert dat het Het eerste echte handboek gemeentestichting vanuit de kerken is.

Om de lancering van het boek Plant een kerk en de beeldspraak van ‘zaaien vruchtdragen etc’ te ondersteunen is het allemaal heel multimediaal en voor visueel aangepakt. Je kunt op de website een type boom uitzoeken die past bij het type gemeente dat je begonnen bent en die kun je vervolgens op de kaart zetten. (Klik op de bonsai om te zien voor welk type kerk het staat.) Zo heb je een mooi overzicht van hoe groen Nederland is en kun je om met de woorden van Stefan Paas te spreken ‘de witte plekken op de kaart opzoeken en daar zendelingen naar toesturen’.

Inmiddels zijn er al bijna 150 (!) kerkbomen geplant, die elk ook nog eens 10 echte boomplanten vertegenwoordigen. Een succes lijkt me, zo kort na de lancering van de site.