Archives for category: emerging

Wees gerust, ik pleit niet voor een dichtgetikt blaadje voor de kleine wereld die de stempel emerging draagt.  Al kan er bijna dagelijks wel een krant gevuld worden met alle blogstukjes die verschijnen. Nee, ik wil slechts even de mensen die het nog niet weten, attenderen op een serie in het Friesch Dagblad over nieuwe kerken. Aangezien er nogal wat emergers hebben meegewerkt aan de serie lijkt mij de tijdelijke titel ‘Emerging Dagblad’ wel gerechtvaardigd. Ik vind het overigens erg positief dat het FD hier zo uitgebreid aandacht aan heeft besteed.

Een handig overzichtje van de artikelen staat op emergingnetwerk.nl (directe link)

Belangrijk is dat lokale kerken en projecten weten van elkaars aanbod en zich daarin niet door elkaar beconcurreerd voelen, maar in tegendeel: aangevuld.
Bovenstaand citaat van Boele geeft vrij helder weer wat mi het mooie is van een netwerkkerk. Het lijkt mij een prachtige manier van kerkelijke eenheid. We snoeien niet alle afwijkingen van elkaar weg, zodat er een eenheidsworst ontstaat, nee, we laten ze juist bestaan zodat er een veelkleurig palet onstaat aan samenkomsten, gebeden en andere activiteiten. Een aanbod; voor ieder wat wils. Natuurlijk zit hier een gevaar in, want het evangelie heeft ook een confronterend element en die kun je ontlopen door het ‘juiste’ aabod te kiezen. Maar wat mij betreft is de winst groter, omdat je veel meer mogelijkheden hebt om op veel verschillende manieren aansluiting te vinden bij al die verschillende mensen. Het is dan wel van belang om te weten als aanbieder -maar ook als afnemer- wat er allemaal aangeboden wordt, een goed overzicht van alle activiteiten. Misschien per plaats, wijk of regio een goede portal met linkjes en agenda’s naar alle activiteiten. Zelf te sorteren op lengte, leeftijd, spirituele factor, passief, actief, etc. Web2.0 kent genoeg mogelijkheden om daarin te voorzien.

 

Boele komt met het voorstel om de apostel weer nieuw leven in te blazen als verbinder van alle knooppunten in het netwerk. Die zorgt voor overleg tussen verschillende projecten en activiteiten en mensen aan mensen koppelt. Net als Paulus eigenlijk deed. Interessant idee, het lastige is dat je zoiets niet kunt initieren, je moet het gewoon doen. En ik denk dat dat wel een kunst is.

 

Een netwerk van kerken dus. Af en toe maak ik dat nu al mee, omdat onze gemeente Stroom een zomerstop kent van zes weken, moesten we ergens anders onze zondagen doorbrengen. Bijvoorbeeld in de Oosterparkkerk. En deze kerk had in de zomer alleen een ochtenddienst, voor de optionele middagdienst werd doorverwezen naar de Tituskapel. Een mininetwerk, maar wel binnen 1 denominatie, de gkv.

 

Kort nog even wat de heren Ouweneel hier over zeiden.
Alleen mensen die behoefte hebben aan zekerheid en veiligheid hebben wat aan denominaties.
Een heftig citaat van Ouweneel sr. uitgesproken tijdens het Xnoizz Flevofestival. Er zit veel waarheid in denk ik, maar tegelijk zit er ook een waarschuwing in. Het zorgt namelijk ook voor een tweedeling tussen hoger en lager opgeleiden, zwartwit gesproken zullen de lageropgeleiden een heldere basis willen, identiteit verbinden aan denominatie en de hogeropgeleiden zullen de identiteit halen uit het samenstellen van een mooi netwerk. Al ben ik wel benieuwd of dat ook voor de toekomst geldt, aangezien de huidige generatie ongeveer met de paplepel het netwerken krijgt ingegoten.  

*Lees hier het verslag in het Reformatorisch Dagblad.

*De stukjes van Boele P. Ytsma, bijvoorbeeld de vijfde uit de serie.

*4 oktober is er een congres georganiseerd door Tot Heil des Volks met als titel: Het evangelie in de uitverkoop? Want wordt met dit netwerkdenken niet het aanbod bepaald door de vraag?

Sinds 1990 zijn er in Nederland meer dan 280 nieuwe kerken gesticht. Een opmerkelijk aantal als je de algemene tendens van kerkverlating ziet. Dat vond de media gisteren (en vandaag het ND) ook. Het onderzoek hiernaar was gedaan door Martijn Vellekoop en daarmee studeerde hij af als VU-theoloog. Luister voor meer info naar een tienminutenitem van BNR Nieuwsradio met Martijn.

Een tijdje geleden schreef ik over nieuwe kerken.
Nieuw is aantrekkelijk, maar je hebt elkaar nodig, nieuwe kerken, oude kerken. Daarom is kerken bekijken volgens een levenscyclus zo gek nog niet. Wil je levensvatbaar zijn, dan zul je moeten zorgen voor nieuwe vruchten, nieuwe zaden. Ook de EmergingChurch groeit uit naar volwassen kerk, eeuwig jong bestaat niet, maar dat er continue nieuwe dingen moeten onstaan hoort toch bij de wetmatigheid van deze wereld…? De oude planten blijven belangrijk, maar soms sterven ze af en soms zijn ze onverwoestbaar. Ook dat is aantrekkelijk. Nieuw en authentiek.

In de paper vervolgde ik met:
De (mainline)kerk lijkt haast wel altijd een imagoprobleem te hebben. Het begrip kerk roept bij te veel mensen verkeerde associaties op. De EC heeft ‘nog’ niet de vorm en dus asssociatie van kerk. De megakerk al wel bijna. Zodra een christengemeenschap te veel kerk wordt, neemt het imago af.

Inmiddels ben ik ook bezig met de afronding van mijn scriptie(kleintje,bachelor) en ja, er zijn veel negatieve associaties mbt de kerk. Deze groep is zelfs tweede in grootte, direct na de associatiegroep ‘gebouw’.
Maar kun je het imago alleen veranderen door een nieuwe start te maken of kan het ook via vernieuwing? Of is imago uberhaupt niet interessant en gaat het puur om een betere aansluiting met de hedendaagse mens?

Het zal wel niet het een of het ander zijn…