Archives for category: identiteit

http://storify.com/akkertje/vastenexhibitionisme

Afgelopen week was ik nauw betrokken bij twee hele mooie evenementen, de veelbesproken #contrastnacht en de doop van onze dochter Maren. In beide gevallen kwam er een soort kernenergie vrij doordat je je kwetsbaar opstelde. Mooi.

Bij de contrastnacht lieten we de invulling bepalen door de bezoekers, we hadden alleen als kern de zaligsprekingen. Kwetsbaar, want wordt het wel een avondvullend programma? Houden we de schwung en flow er wel in? Kwetsbaar ook, want wat betekent theologie als je het confronteert met ongedocumenteerden of zachtmoedigheid of treurenden. Wat als je alle mooie en vele woorden die theologie rijk is afpelt en uitkomt bij de kern? Ja, inderdaad dan ontstaan er mooie dingen. Dan komt er energie vrij en ontstaat er een superavond waar velen zijn geinspireerd, mijzelf incluis.

Bij de doop van Maren gingen we ook in alle kwetsbaarheid op zoek naar de kern. Een grasveld, een groep mensen, een naakte baby en een bak water. We moesten letterlijk op de knieen om Maren door het water heen te halen. Kwetsbaar, want geen houvast via liturgie, (sacrale) ruimte. Het symbool moest genoeg zijn.

En zoals Martijn Horsman zei (via tweet Inger):

“We hebben geen kerkgebouw, alleen water. Meer hadden de eerste christenen ook niet nodig.” (@MTHorsman #doop dochter @akkertje #ontroerend)

En ja, ook daar kwam energie vrij. Ontroerend, mooie liederen; zegen en schepping. Vele enthousiaste reacties. Een doopfeest dat we niet snel zullen vergeten.

Zullen we de term kernenergie weer rehabiliteren en gebruiken in deze (m.i.) veel mooiere context dan iets met splijtende kernen?

Het heeft even geduurd, maar dan toch eindelijk deel 2 over het inspirerende boek van Shane Claiborne, ‘Hoe Jezus de wereld op zijn kop zet’. Vanmiddag uitgelezen en gebeden dat dit boek me mag blijven irriteren, appelleren en inspireren.

Het belangrijkste wat Claiborne me leerde is dat het uiteindelijk niet draait om allerlei vraagstukken rondom onrecht, gerechtigheid en bijvoorbeeld gemeenschapsmodellen, maar dat het gaat om mensen. En misschien wel juist je buren. Schuif ik het af via een overschrijving naar giro 555 of laat ik me (ook!) confronteren in en met mijn omgeving?

Het is veel comfortabeler om de armen geen gezicht te geven. (…) We kunnen vrijwilliger zijn bij een maatschappelijk project, of overgebleven voedsel en kleding uitdelen, zonder ooit ons huis, ons bed of onze tafel te hoeven delen.

Ik weet niet zeker of Jezus gaat zeggen:’Toen ik hongerig was, heb je geld gegeven aan giro 777, en zij hebben mij eten gegeven’, of:’Toen ik naakt was, heb jij je kleren aan het Leger des Heils gegeven en zij hebben mij gekleed’. Jezus zoekt geen weldoeners op afstand. Hij zoek concrete daden van liefde.

Ja, ik vond en vind Shane af en toe behoorlijk radicaal, soms te radicaal, maar wellicht komt dat vooral doordat ik een vrij doorsnee leven leid en ik daardoor af en toe de aansluiting lijk te missen. En zegt dat dan meer over zijn leven of over de mijne…?

Ook rondom dat ‘vraagstuk van gemeenschapsmodellen’ zei hij interessante dingen, hij haalde onder andere Bonhoeffer aan;

de persoon die zijn droom van gemeenschap liefheeft, zal gemeenschap vernietigen (zelfs als zijn intenties oprecht zijn), maar de persoon die de mensen om hem heen liefheeft, zal gemeenschap creëren.

Tuurlijk, blijf doordenken wat je doet, maar doe het ook vooral en doorbreek die veilige afstand.

(deel 1 over de zekerheid van het concrete discipelschap kun je hier lezen)