Archives for category: kerk/wereld

Vaak zijn wij (ik in elk geval) geneigd om mensen een veroordelende sticker op te plakken door te zeggen: “Ja, maar die komen alleen maar met kerst en pasen. Dus dat zijn geen echte kerkgangers, dat zijn kaartenbak-gelovigen…”

Super mooi om te zien dat de RKK de ‘van-huis-uit-katholieken’ juist extra welkom heet. De katholieke kerk heeft namelijk een campagne gelanceerd speciaal voor deze groep die slechts met kerst de nachtmis bezoekt.

De doelgroep van de campagne is de groep bezoekers van de nachtmis die slechts sporadisch naar de kerk komt. Dat kan verschillende redenen hebben. Aan die redenen wil de campagne niet voorbij gaan maar wil er vooral iets tegenover zetten. De kerk heeft iets te bieden! En niet zomaar iets: een boodschap die een mensenleven kan veranderen. Ook voor hen die zich van huis uit katholiek noemen. De toonzetting van de campagne is principieel positief. Welkom thuis!

Natuurlijk is het niet leuk dat je sommige mensen alleen kent van de kaartenbak, maar kies zoals deze campagne de positieve insteek. Ze zijn er nu, dus laten we ze welkom heten en zorgen dat ze zich thuisvoelen!

___________________________________

Grappig om te lezen dat Schwietert in zijn boek ‘De marketing van God’ juist klaagt over het feit dat ze dergelijke acties nooit houden. Hij zegt ondermeer:

Vrijwel het enige waarmee de bv RKKN nog zichtbaar is in de samenleving, zijn de kruizen op de nog overgebleven kerken. Voor de rest laat de bv het afweten. (p.224)

Het ND kopte zojuist op haar site met: Protestantse diaconie Den Haag verliest vijf miljoen. Op het moment dat ik dat lees schieten mijn nekharen omhoog en denk ik: Hoe kan een diaconie(voor de minderbedeelden toch?) 5 miljoen euro ‘over’ hebben om te beleggen? Na het lezen van het artikel blijkt het zelfs te gaan om een belegd vermogen van 37 miljoen!

Ik heb het even geprobeerd te snappen en zie wel de voordelen van een jaarlijks rendement van 2,2miljoen dat de kosten dekt, zonder te hoeven leuren voor geld bij de steeds kleiner wordende kerken. Maar waarom bezit een diaconie in de vrede zoveel geld? Ik snap uberhaupt al niks van kerken die beleggen, oke een potje onvoorzien is wel handig als het gebouw aan renovatie toe is, maar een diaconie krijgt toch juist geld om weg te geven?! Om te investeren in mensen, buurt en samenleving?! En ondertussen treuren dat de groei van de opbrengsten van Kerkbalans afnemen…

Het is natuurlijk fantastisch dat Matthijs met zn pop Henkie goed werk doet (met succes!) en dat hij daarmee een deel van zijn werk in Den Haag (!) kan bekostigen, maar met dat ene procentje minder rendement bij de protestantse diaconie kan hij zoveel meer!

Kan iemand mij dit uitleggen?

Soms kan google je best op interessante ideeen brengen. Ik was aan het googelen op netwerkkerk om te kijken of er nog nieuwe en zinnige dingen over geschreven waren sinds mijn vorige stukje. Bovenaan stond echter een heel ander bericht…  Pornopriester legt netwerk kerk plat. Ik las er eerst overheen, omdat ik niet opzoek was naar dergelijke berichtgeving. Toch nam ik het mee in mn hoofd, omdat afgezien van het stukje van relirel er geen nieuwe dingen over waren geschreven.

Hoe zit dat eigenlijk met die netwerkkerk? Wanneer ligt de netwerkkerk plat? Aan de hand van dit fysieke voorbeeld wil ik een paar zwakke plekken van de netwerkkerk beschrijven.

Overbelasting en vervuiling

In dit voorbeeld is duidelijk dat het netwerk plat ging doordat het overbelast werd en vooral vervuild. Er blijft allerlei slibberige troep hangen waardoor de boel vertraagt en vastloopt. Dat lijkt mij ook een van de gevaren van de netwerkkerk. Hoe voorkom je dat het netwerk overbelast raakt? Stel nu dat er een aantal onderdelen in het netwerk heel populair zijn en daardoor heel veel mensen trekt, waardoor het niet meer tot zn recht komt. Of omdat het netwerk open source is, iedereen met aanvullingen of wijzigingen komt die vooral voor discussies zorgen waardoor het verlammend werkt. Waar trek je de grens met betrekking tot ‘organisaties’ die mee mogen draaien in het netwerk met het oog op vervuiling? Hoe schep je de juiste kaders om het netwerk soepel en draaiende te houden? Een deel van de oplossing ligt denk ik in het feit dat ieder ‘project’ of ‘organisatie’ zelfstandig is. Er is geen overkoepelende organisatie, maar een overkoepelende informatievoorziening. Het gaat erom dat men elkaars waarde weet.

Wie is verantwoordelijk?

Toch kan het zijn dat de boel niet echt lekker loopt, vaak lopen projecten stuk omdat er een gezamelijke verantwoordelijkheid is. (Niet dat Stroom stuk liep, maar een nieuwe gemeentestichter die lijnen uitzet is wel erg prettig) En als dan het netwerk plat gaat of zeer inactief is, wie is er dan verantwoordelijk? In het voorbeeld was de gebruiker -de pornopriester- verantwoordelijk, hij zorgde voor overbelasting en vervuiling. Maar het waren ook maar een paar computers…
Kan de gebruiker van de netwerkkerk de boel vast laten lopen? Of loopt het spaak bij de faciliteerder, zeg maar de informatievoorziening? Of laten de aanbieders het afweten en werken ze met een dermate grote klantenbinding dat er van een netwerk weinig meer over is? Dit lijkt mij wel een lastig punt, Boele heeft eens iets geschreven over een paulusfiguur die dan de spil van het netwerk is. Ik denk wel dat er inderdaad een aanjager en onderhouder nodig is, maar daarmee ligt veel verantwoordelijkheid en afhankelijkheid bij 1 persoon. Ik ben er niet echt over uit, mijn gedachten schieten allerlei kanten op. Misschien is het erkennen van elkaar als deel van het netwerk voldoende en is het de gebruiker zelf die zijn eigen programma samenstelt. Of toch in elk geval een periodieke borrel, zodat je elkaar weer treft en weer kunt focussen. Lastig.
Zomaar wat haken en ogen van de netwerkkerk. Niet om te ontmoedigen, maar om in elk geval mijn eigen gedachten hierover te ordenen. Leuk idee, netwerkkerk, maar hoe zie je het voor je?