Archives for category: minor

Welk vak mist bij theologie?

augustus 27, 08 //

Stuart Murray noemt in zijn verhaal over postchristendom een aantal accentverschuivingen op die we als kerken moeten maken en één daarvan is van maintenance to mission.

Ik schreef daarover:

De christendomkerk werd gedomineerd door pastors, dominees en theologen. Als iedereen in de samenleving christen is en de kerk daarmee status-quo, dan heb je geen evangelisten en profeten nodig. Wie zou je willen bekeren? In de theologieopleidingen trainen we nog altijd mensen voor onderhoud, hoe houden we de mensen binnenboord. Het wordt hoog tijd dat we op de universiteiten leren om evangelist te worden. Nee, niet naar Papua, maar gewoon in Nederland. Ga als theologiestudent eerst maar eens stagelopen of werken in een buurtcentrum of coördinator worden van een straatfeestje. Leer contact leggen, leer de mens kennen.

Tja… en dan blijkt dat je nog wat punten over hebt van je minor en mag je nog een vak uitkiezen. Welk vak zal ik kiezen als ik niet voor maintenance wil gaan? Leer contact leggen, leer de mens kennen, maar welk vak hoort daarbij? Communicatie? Psychologie? Sociale geografie?

Zelf ben ik erg geïnteresseerd in het (on)zichtbare van de kerk/christenen. Hoe staat de kerk bekent? Op welke manier bereik je hedendaagse mensen? In welke mate moeten we gebruik maken van nieuwe media, marketing en rssfeeds? Is het zinnig als theoloog of dominee om de volgende woorden te kennen; Blackberry, hyves, Linkedin, RSS, viral etc? En zo ja, hoe verkrijg je die kennis? Is een vak popular culture afdoende? Moet ik het vak ‘nieuwe media en digitale cultuur‘ volgen of is het beter om bij wijsbegeerte een laag dieper te steken en ‘sociale en culturele wijsbegeerte’ volgen?

Nieuw!

antropologie, emerging, kerkkeuze, minor, postmodern

maart 19, 08 //

Ik ben weer achter een aantal triviale zaken gekomen, maar waarvan het toch goed is dat je het zelf ontdekt. Heerlijk postmodern.

Tijdens het schrijven van een paper over emerging church(EC) zocht ik naar een bepaald beeld om mijn verhaal op te bouwen. Ik was begonnen met een golfsurfer, die op de toppen van de golf moet blijven om mee te kunnen met het water. Daarvoor heb je een goede voeling nodig met de zee, je board en je evenwicht. De EC lijkt daar wel wat op, je probeert een goede voeling met de cultuur te hebben, daar in mee te gaan. Je moet zeker zijn van je board, de basis waar je op bouwt en je evenwicht, blijf je zelf staande, is je identiteit (Gods kind) sterk genoeg? En ja, ook goede golfsurfers gaan wel eens onderuit, maar je moet en kunt door, er komen nieuwe golven. Leuk beeld.

Toch ben ik geswitcht naar het plaatje hiernaast. Een iets bijbelser beeld ook. :) Zaad, goede aarde, vruchtdragen, etc. Maar het past ook iets meer bij de paper. Je poogt namelijk om een bepaald onderwerp ergens uit te lichten, dat van alle kanten te belichten en het daarna weer terug te zetten en te plaatsen in de context. Zoals hier, een klein nieuw plantje komt op, de EC, je bekijkt het aan alle kanten, alles lijkt nieuw. Toch herken je de structuur. Het zaadje, de bron, geeft een bepaalde voorgeschreven structuur mee. Al snel zie je meer vaste waarden, de benodigde voeding, grond, water. Ondanks of dankzij al die herkenning heeft het aantrekkingskracht. Je wordt nieuwsgierig, hoe zal het zich ontwikkelen, waar komen de blaadjes, hoe ziet de bloem eruit? Duik je erin, dan groei je mee.

Wat er triviaal aan is?

Nieuw is aantrekkelijk, maar je hebt elkaar nodig, nieuwe kerken, oude kerken. Daarom is kerken bekijken volgens een levenscyclus zo gek nog niet. Wil je levensvatbaar zijn, dan zul je moeten zorgen voor nieuwe vruchten, nieuwe zaden. Ook de EC groeit uit naar volwassen kerken, eeuwig jong bestaat niet, maar dat er continue nieuwe dingen moeten onstaan hoort toch bij de wetmatigheid van deze wereld…? De oude planten blijven belangrijk, maar soms sterven ze af en soms zijn ze onverwoestbaar. Ook dat is aantrekkelijk. Nieuw en authentiek.

Dematerialization = desensitization

antropologie, minor, paascongres

november 26, 07 //

Rondom de Reformatie zijn er wat foutjes gebakken; iets met badwater en kind… In het kort gezegd komt het hier op neer. Hoe beerf je het eeuwige leven? De Katholieke Kerk had daar allerlei dingen voor bedacht, zoals aflaat, kaarsjes aansteken, iconen vereren etc. Luther las gelukkig de bijbel en las: enkel door geloof in Jezus Christus en die gekruisigd, krijg je deel aan het eeuwige leven. Dus wat nodig is, is geloof. Hoe krijg je dat? Juist, door te luisteren naar Gods Woord. Weg dus met alle overbodige materiele dingen, kortom; beeldenstorm.

Vandaag heb ik een college gevolgd van Johan Roeland. Hij is bezig met een promotieonderzoek naar evangelicale jongeren in Nederland. Het college wat ik van hem kreeg richtte zich op de popular culture van de neo-evangelical youngsters.
Hij vertelde dat de reden van de evangelicalisering binnen de protestantse kerken ligt in het gebrek aan sense, de ‘practice of mediation’ is beperkt tot het horen alleen. Zeker de hedendaagse mens is veel meer op ervaring gefocust. Liefhebben met heel je hart, ziel en verstand heeft meer zintuigen nodig. En daar hebben we het kind; door het geloof te dematerialiseren is het ook ontdaan van het zintuigelijke als zien, ruiken en voelen. Het is gedesensitiseerd. De evangelicalisering ‘speelt’ daar op in, alleen al door de vibraties van de basgitaar bij de worship. Maar ook door het gebruik van je lichaam, door te dansen op muziek of door ministry(-gebed). Kerk van de 21e eeuw, re-materialiseren?

Een interessant open draadje; sacralization of the efficacy of ‘secular’ media. Oftewel de (lichamelijke) reactie op seculiere, en nu dus worship muziek wordt gezien als ervaring van God. De kippevel en het goede gevoel worden toegeschreven aan de aanwezigheid van God en niet aan het effect wat dergelijke muziek nou eenmaal teweegbrengt. Oftewel; dit gevoel wordt gesacraliseerd. En ik dacht altijd… en hoe zit het dan met…werkt God niet via…en goede teksten op Andr� Hazes muziek… en..