Archives for category: reizen

Marketingfacts kent al een een tijdje de jaarlijks terugkerende post: Welke boeken  neem jij mee op vakantie? Het is een succesvolle serie geworden. Waard om te volgen voor alle nieuwe boeken op het vlak van netwerksamenleving, veranderende organisatiestructuren en trends. Ik ben via een van die lijstjes het boek van Shirky ‘Here comes everybody‘ tegengekomen en ben daar nog steeds enthousiast over.

Dit jaar maken we een kanotocht, dus ik kan iets meer meenemen dan normaliter in mn backpack past. Ik stop waarschijnlijk de volgende boeken – in willekeurige volgorde -  in mn waterdichte ton;

Connected! van Nicholas Christakis en James Fowler -Oa de volgende beschrijving wordt meegegeven; ‘Connected!’ maakt korte metten met de notie van individualiteit en geeft een nieuw, revolutionair paradigma: dat wij, net als een school vissen die tegelijkertijd van richting verandert, onbewust geleid worden door de mensen om ons heen. Dit boek zal onze kijk op vrienden – en onszelf – voorgoed veranderen. Klinkt mijns inziens zeer interessant.

Authentiek van Boele P. Ytsma – Uiteraard gaat dit boek van Boele mee, ik ben er al in begonnen en het leest lekker weg. De ondertitel is ‘de zoeker en het verlangen’. Na de vakantie volgt er hier een recensie van het boek.

Het Goede Leven van Reinier Sonneveld – Over gloeiende wangen, lekker eten, baken in de zon, mooie auto’s, klussen aan je huis, schoffelen in de tuin… en God. Het boek ligt er inmiddels al weer een poosje, hoogste tijd om er in te beginnen. (btw, Reinier spreekt zondag 11 juni om 11 uur in Stroom)

Grenzeloze generatie van Frits Spangenberg en Martijn Lampert – ‘en de eeuwige jeugd van hun opvoeders’ wordt er nog even fijntjes aan toegevoegd. Over de jongeren en ouderen van deze tijd, opgevoed in vrijheid en voorspoed. Net als ik, dus ik ben benieuwd.

En wat gaat er niet mee en staat nog op mn lijstje? Veel. Shane Claiborne, Stanley Hauerwas, Seth Godin, Menno Lanting, Clay Shirky et cetera.

Voeg je eigen lijstje of tips toe via een reactie. Lijkt me leuk.

 

[Afbeelding van Alexis Mire]

Pied à Terre Afgelopen zaterdag stond in de PS van het Parool een prachtige reportage over de winkel waar ik werk: Pied à Terre. Ik heb er al eerder over geschreven, maar dit maal ook een oproep om vooral eens een keer te gaan kijken. :) De foto’s zijn best uitnodigend toch?

Duizenden boeken, kaarten, atlassen en globes zijn hier ondergebracht. Trends? Pelgrimages natuurlijk, waarbij de seculiere pelgrim niet alleen maar kilometers wil maken, maar zijn reis een zekere spirituele verdieping wil geven.

Interessant fenomeen, blogserie-waardig. Nog liever zou ik zelf op weg gaan, maar ik ben bang dat ik er niet even tussenuit kan voor drie maanden ofzo. Maar het is echt opvallend hoeveel boeken hierover verschijnen, niet alleen gidsen, maar ook reisverhalen. Neem bijvoorbeeld het boek van Herman Vuijsje. Pelgrim zonder God met een nieuw voorwoord, want het boek is inmiddels wat gedateerd.

Zo zoeken mensen aan de Overtoom naar een papieren versie van een Fly-drive Alaska, een reis in de voetsporen van Don Quichot (a caballo!, per paard!), een wandeltrip door de rijstvelden van Bali of een expeditie naar de bevroren slootjes achter Durgerdam.

Je kunt geen plek verzinnen of Pied à Terre heeft er wel een kaart van in huis. Test: we willen een kaart van de Gazastrook zien. Er worden er meteen een paar tevoorschijn getrokken; we zijn hier ver van toeristenland. The Gaza Strip, inclusief de locatie van the security fence, de roadblocks en de ‘potentieel gevaarlijke wegen en kruisingen’. Het is een soort anti-Michelin: geen groene wegen, en in plaats van points de vues legerblokkades.

Leuk artikel. Wanneer zie ik je in de winkel?

Boele Ytsma was onlangs in het programma Herberg de Verandering. Er zijn al een heleboel reacties geweest op het programma, veel mensen herkenden zich in Boele. Lees de reacties na op zijn weblog of op de programmasite.

Toch wil ik er ook nog enkele woorden aan wijden, aan de hand van een klein voorbeeldje.

Klik eens op bovenstaande foto, afgelopen zomer geschoten in Lapland tijdens een fantastische trektocht. Als je goed kijkt, kun je ongeveer drie kruizen tellen die het ‘pad’ markeren. Het pad loopt dus ongeveer middendoor. Nu zijn er vele manieren om het pad te volgen. 

Ga bij het kruis staan, zoek het volgende kruis en loop in rechte lijn naar het volgende kruis.

Laat je meenemen door de omgeving, maar houd de kruizen in het oog.

Check of de opeenvolgende kruizen kloppen volgens de aangegeven route op de kaart, gebruik zonodig het kompas en zoek aanknopingspunten.

Zoek voetsporen van eerder gebruik…, etc.

Al deze manieren zijn prima verdedigbaar, al deze types kom je ook tegen onderweg. (al was er op deze route bijna niemand…)

Wat dat betreft lijkt het mi een beetje op geloven. Het is grotendeels afhankelijk van karakter, levensvisie en ervaring. Wat kun je aan, wat kun je handelen, niet iedereen komt terug zoals Boele. Soms snappen mensen niet wat wij bij Stroom doen, waarom wij niet gewoon lid zijn van de gkv en al helemaal niet waarom we voor zo’n onduidelijk project kiezen. Er ligt bijna niks vast, alles is onzeker. Hoe doen jullie dit, wat zeggen jullie daarover, hoe is dat geregeld?  Tja, dat weten we nog niet eigenlijk… Daar zijn we nog niet over uit… Moeten we het nog over hebben… De tijd zal het uitwijzen… etc…
Soms volgt er dan (h)erkenning, soms vervreemding. Gestructureerde mensen vinden het lastig om zwervende mensen te begrijpen. Zwervende mensen daarentegen vinden dat gestructureerde mensen vaak hun zekerheid bouwen op verkeerde dingen.

Zoekend geloven, straight geloven, volgens mij kan dat prima samen, als beiden maar af en toe het kruis weer tegenkomen. Het samen (Boele en Andries) neerzetten van het kruis was daarom een prachtig beeld, het druilerige weer maakte het helemaal af. Erkenning van elkaars manier van wandelen, herkenning van dezelfde bestemming. Samen onderweg.