Archives for category: traditie

De Reformatie - Weekblad tot ontwikkeling van het gereformeerde levenTot nog toe telden in een discussie in de gkv over bijvoorbeeld de liturgie eigenlijk alleen de theologische argumenten. Het heeft allemaal niets te maken met smaak, karakter of verschil in beleving; het is Bijbels of onbijbels. 

Onlangs was daar in De Reformatie een kleine wijziging in te zien, die ik liever niet onopgemerkt wilde laten. Sieds de Jong, predikant in Assen-Kloosterveen, schreef in zijn debuut als vaste schrijver van het blad, een artikel over verschil in het beleven van een kerkdienst/liturgie. Hij laat aan de hand van een bekend koffiedrinken-na-kerktijd-ritueel, het bespreken van de dienst, zien dat het beoordelen en beleven van een kerkdienst vooral afhangt van karakter, achtergrond en persoonlijke voorkeuren. Natuurlijk is dit niet nieuw en zeker niet wereldschokkend, maar het is wel een voorbeeld van het gebruik van niet-theologische argumenten in de liturgiediscussie. Zo’n artikel in een dergelijk blad laat zien dat er erkenning komt voor deze manier van denken. Een verademing mi.

Meer van dat.

Of zit hier toch een klein addertje onder het gras en is het erkennen van niet-theologische argumenten ook een theologisch argument. In de trant van; beginnen bij de mens ipv de bijbel…

Heel af en toe verschijnt er een boek dat een link legt tussen marketing en de kerk. Eerder schreef ik al over het toch wat matige boekje Marktdenken in de kerk en op dit moment ben ik bezig met het boek van Pritchard over Willow Creek, een soort inhaalslag nav een reactie van Nico-Dirk. Erg interessant, gedateerd wat betreft WC zelf, maar behoorlijk actueel als ik naar Nederlandse ontwikkelingen kijk op het gebied van gemeentestichting ed.

Afgelopen week heb ik het volgende boek besteld in de serie marketing en kerk, getiteld: De marketing van God. Een heel ander boek dan de eerder genoemde. De heer Schwietert bekijkt met een marketingbril de ontwikkeling en teloorgang van het Vatican Inc. en de RKN bv. Uiteraard zitten er vele nadelen aan deze eenzijdige en niet-theologische benaderingswijze, maar toch wil ik kijken wat we hier van kunnen leren. Het boek is nog niet in mijn bezit, maar via de digitale achterflap worden alvast een aantal interessante oplossingen aangedragen:

1. Terug naar de core business van mystiek en spiritualiteit
2. Klantgericht in plaats van productgericht denken
3. Kwaliteitsverbetering van het personeel
4. Prijsverhoging, dat wil zeggen, je moet er iets voor doen om bij de organisatie te mogen horen.

Met name 1 en 4 zijn interessant om te bekijken.

In het programma Soeterbeeck is er ook al aandacht besteed aan het boek (vanaf 15′) waarin Bodar de mooie term ‘zinkelen’ liet vallen. De overtreffende trap van kerkshoppen, zeg maar. :) Bodar gaf aan dat de Katholieke kerk vooral te maken heeft met een imago-probleem en dat ze weer terugmoeten naar hoogstaande liturgie. Waardoor mensen via de schoonheid bij God worden gebracht. Terug naar de core business van de Katholieke kerk, gregoriaanse zang en mystiek. Ik denk dat ook hier weer een twee- of misschien wel multi-sporenbeleid gevoerd moet worden. Oa tussen het samenkomst- en eredienstgehalte.

Wat betreft de prijsverhoging, daar valt ook veel voor te zeggen. Maar dat bewaar ik totdat ik het boek ook daadwerkelijk gelezen heb.

In het ND stond een interessant ingezonden over de rol van religie bij de VVD en ook het hoofdartikel van PAB ging daarover. Tja, en dan moet ik ook wel natuurlijk. :-) Gekheid, maar het is inderdaad interessant om te lezen hoe de VVD, PVV en TON hameren op de joods-christelijke traditie. Tegelijk lees je tussen de regels dat ze eigenlijk vinden dat de islam niet thuishoort in de Nederlandse identiteit.

De koppeling van de joods-christelijke traditie aan de Nederlandse, nationale identiteit past in het nationaal-liberale imago dat de VVD kennelijk voor zichzelf wenst. Hierdoor kan het toch wat abstracte liberale gedachtegoed worden verbonden met nationalistische sentimenten in de samenleving. (ND-ingezonden)

Maar dat geloof is geen synoniem voor een soort vage algemeen culturele notie, die dan vervolgens misbruikt wordt om zich te profileren tegenover ‘vreemde smetten’ van andere culturen of godsdiensten. (ND-hoofdartikel)

De SGP is ook vaak in deze hoek te vinden, maar ze moeten uitkijken dat ze niet teveel ‘heulen’ met de nogal culturele kijk op het christendom. Schattig, burgelijk, historisch, monocultureel. Het staat ver weg van waar het werkelijk omdraait en het christelijk geloof en daar willen ze bij de VVD en consorten niks van weten.